Mutluluk çok mu ütopik?


Mutlu olmak ne demek? Nesnel anlamda sevdiğiniz bir besini yemenin yarattığı duygudurum ile sevgilinizin size sarılması arasında ki zihinsel yansıma aynı olabilir mi? Veya bu bedensel kimyasal duygulanımın sebebi olan hormon her iki durumda aynı ise bize farklı gelen nedir? Elmanın tükenmesi ile sevgilinin sizi tüketmesi neden başka ama bambaşka oluyor? Zihin ne oluyorda tam da burada anlamsız bir trafiğin içine girip zincirleme kaza yapmaya yol açabiliyor? Arzu edilen öznenin zihnin her bir sinapsını işgal ettiğini düşünmek, uyuyamamak, uyuduğunda uyanmak istememek bir boğulma duygusunda gerçeklikten elini eteğini çekip düşlerin ve kabusların gelgiditinde savrulmak ve ne zaman her şey normale dönecek düşüncesinde zamanın size bir mucize sunmasını beklemek. Bu en yalın haliyle boşluk içinde savrulmak değil mi? Mutluluğu nereye koymalıyız? Peşinden koşulan bu tanımın aslında bir sanrıdan ibaret olduğunu düşünmek yabana atılacak bir yaklaşım mı? Hiç sanmıyorum. Bize yüklenilmeye çalışılan mutluluk en nihayetinde öteki olmadan olmayacak bir şey. Beni, ben olarak mutlu edecek bir gerçekliği bulmak maddi dünyanın algılardan ibaret olduğunu düşündüğümde ve algılamadan var olmamın tekil gerçekliğini çözemeyeceğime göre, bir öteki yoksa mutlu olmakta yok dersem ne yapmış olabilirim ki? Belki de hiçlik denilen şey ötekiyi ortadan kaldırdığımızda anlam kazanmaya başlayacak. Sufilerin yada hint bilgelerinin yıllardır analata durdukları budur. Onların idealize ettikleri benlikleri ile ötekiyi idealize eden benlik arasında ki ince ayrım insanı maddi dünyanın algısıyla, algıyı biçimlendirmesiyle fark yaratıyır sanırım. Ben sadece algılıyorum ama onlar biçimlendiriyor. Onlar biçimi bilinçlerinin özelliğinde yaparken, ben kollektif bilinçle yapıyır olabilirim sanırım. Ne sonuca ulaşabilirim mutluluk hakkında? Sanırım mutluluk peşinden koşulacak bir amaç veya arzu değil, bir isteme değil ve olmamalı. Sadece an ve o anın içinde ki gelip geçici beden zihin bütünlüğünün uyumu. Sonrası zihnin devreye girmesi ve bu uyumu hatırlaması tekrar tekrar istemesi, arzu etmesi, ulaşılmadığında ise düşüncenin tekrarı içine dönmesi, çökmesi. Mutluluk narkotik bir vakadır. 


Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir